آمده است . فرمود : اى اسماء ! او را قومى فتنه‌گر و ستمگر خواهند كشت ؛ قومى كه هرگز به شفاعت من نمىرسند ! « 1 » و على ( ع ) هنگامى كه عازم جنگ صفّين بودند ، وقتى به منطقه كربلا رسيدند به سپاه خود فرمان توقّف داد و پيشگويى پيامبر ( ص ) را در مورد شهادت امام حسين ( ع ) نقل كرد . « 2 » « يعقوبى » مىنويسد : اوّلين ناله‌اى كه بر شهادت حسين بن على ( ع ) در مدينةالنّبى شنيده شده از « امّ سلمه » همسر پيامبر ( ص ) بود . او گفت : پيامبر ( ص ) فرمود : « جبرئيل به من خبر داد كه امّتم فرزندم حسين را خواهند كشت . » و مقدارى خاك به من داد و فرمود : اين خاك را نگه دار ، هنگامى كه آن خون‌آلود شد بدان حسين من به شهادت رسيده است . « 3 » برخى از انبياء سلف نيز بر مظلوميت حضرت سيّدالشهداء گريه كرده‌اند . « 4 » مرحوم صدوق در كتاب « اكمال الدين و اتمام النعمة » مىنويسد : حضرت زكريّا از خداوند متعال خواست اسماء خمسه را به او بياموزد . خداوند متعال اسماى پنج تن آل‌عبا ( محمد ( ص ) ، على ( ع ) ، فاطمه ( س ) و حسنين ( ع ) ) را به او آموخت . حضرت زكريّا هرگاه اسم چهارتن را مىآورد آرامش و انبساط برايش حاصل مىشد . امّا وقتى نام حسين ( ع ) را مىبرد اندوه ، او را فرامىگرفت . روزى راز جريان را از خداى سبحان پرسيد . پاسخ شنيد : كهيعص ؛ كه مخفّف كربلا ، هلاك‌العتره ، يزيد ، عطش و صبر است . حضرت زكريا ضمن گريه بر حسين ( ع ) از خداوند متعال خواست فرزندى همانند حسين ( ع ) به او عنايت كند ؛ دعاى حضرتش به اجابت رسيد و « يحيى » را خدا به ايشان عطا فرمود و در راه خدا به شهادت رسيد . « 5 »

--> ( 1 ) - مقتل الحسين ( ع ) ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 136 ؛ اللهوف ، على قتلى الطفوف ، سيد بن طاووس ، ترجمه سيد محمدصحفى ، ص 17 ؛ ترجمة الامام الحسين ( ع ) ، ابن‌عساكر ، ص 240 - 278 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 2 ، ص 347 . ( 2 ) - تهذيب التهذيب ، ج 2 ، ص 347 ؛ ترجمة الامام الحسين ( ع ) ، ابن عساكر ، ص 236 ؛ مقتل الحسين ( ع ) ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 231 - 247 . ( 3 ) - تاريخ اليعقوبى ، احمد بن ابى يعقوب ، ج 2 ، ص 224 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 2 ، ص 347 . ( 4 ) - مقتل الحسين او حديث كربلا ، سيد عبدالرزّاق موسوى المقرّم ، ص 42 - 44 . ( 5 ) - بحارالانوار ، ج 45 ، ص 211 .